Ach... - spacerowałem dziś w nocy nie całkiem trzeźwy. Rzadko zdarza się, by utrafić w klimat muzyki, której akurat słucha się idąc. Ale jeśli się uda - jest niezwykle. Mieszkam w małym mieście - to widać:
Wziąłem BARDZO czynny dział w części wydarzeń z tej niezwykłej piosenki:
On promenades where drunks propose to lonely arcade mannequins
Where ceremonies pause at the jeweler's shop display
Feigning casual silence in strained romantic interludes
Till they commit themselves to the muted journey home
And the pool player rests on another cue
Last nights hero picking up his dues
A honeymoon gambled on a ricochet
She's staring at the brochures at the holidays
Chalking up a name in your hometown
Standing all your mates to another round
Laughing at the world till the barman wipes away the warm wet circles
The warm wet circles
I saw teenage girls like gaudy moths
A classroom's shabby butterflies
Flirt in the glow of stranded telephone boxes
Planning white lace weddings from smeared hearts and token proclamations
Rolled from stolen lipsticks across the razored webs of glass
Sharing cigarettes with experience with her giggling jealous confidantes
She faithfully traces his name with quick bitten fingernails
Through the tears of condensation that'll cry through the night
As the glancing headlights of the last bus kiss adolescence goodbye
In a warm wet circle
Like a mothers kiss on your first broken heart, a warm wet circle
Like a bullet hole in Central Park, a warm wet circle
And I'll always surrender to the warm wet circles
She nervously undressed in the dancing beams of the Fidra lighthouse
Giving it all away before it's too late
She'll let a lovers tongue move in a warm wet circle
Giving it all away and showing no shame
She'll take a mother's kiss on her first broken heart a warm wet circle
She'll realise that she played her part in a warm wet circle.
To niezwykłe doświadczenie. Do czegokolwiek by nie doprowadziło.
Jeszcze alternatywny fragment dla tych co znają Marillion i czują dlaczego Fish uderza mikrofonem w serce:
niedziela, 29 sierpnia 2010
Warm wet circles
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Mnie wciąż uderza.
OdpowiedzUsuńMam na ten temat swoje własne zdanie.
OdpowiedzUsuńAle nie napiszę, bo jak zwykle jest kontrowersyjne...
xRes, kto powiedział, że to wszystko będzie proste?
Nie mniej trzymaj się:) Jakoś.
niemniej - spójnik - piszemy razem
OdpowiedzUsuńsorki
(Tak jest, jak się komentuje i gada przez gg z kimś innym w środku nocy, a potem się coś przypomina, że się coś źle napisało. Albo coś. Shit)
Niezła eskalacja cierpienia. Widać, że to lubisz... albo traktujesz jako swoisty sposób na życie.
OdpowiedzUsuńPtaszka - jakoś dziwnie wiedziałem od razu że tak jest.
OdpowiedzUsuńMadame - ja też się napiję :)) (zawsze pisz co myślisz - ryzykujesz tylko tyle że się obrażę ;) )
Naga - jesteś gdzieś między zrozumieniem a prawdą. Ale nie osiągasz ani jednego ani drugiego - choć niewątpliwie "czujesz klimat".
Gdzieś między zrozumieniem i prawdą. Moim zrozumieniem i Twoją prawdą bo chyba to miałes na myśli?
OdpowiedzUsuńDokładnie tak :)
OdpowiedzUsuńCóż- być może do końca nie rozumiem. Nie wyglądasz na mistrza wyjaśniania, raczej stwarzasz pozory "tajemniczego zorro w trampkach". Upierałabym się przy tym sposobie na życie- przynajmniej sądząc po blogu. Nie byłoby o czym pisać gdyby wszystko było jak trzeba prawda?
OdpowiedzUsuńno to chlup
OdpowiedzUsuń