Z listów do... (Vol. 1)

Po dłuższym czasie prowadzenia bloga nie chce się wręcz już pisać o tym samym. Choć to co nas gnębi powinno być najważniejsze. Wydaje mi się, że to jedna z niedogodności prowadzenia monologu w formie bloga - to przecież web-log myśli i nie zastąpi rozmowy. Dlatego są listy. Ale w listach i tak prowadzę monolog - to tylko inna forma web-loga. Może nieco bardziej prywatna i ukierunkowana na konkretnego adresata. Mam nadzieję, że adresat się nie obrazi, że nie spytałem o zgodę.

A***:
Masz rację podobno odpowiedzialność to jedyna rzecz jaka różni nas od zwierząt - tylko pytanie kiedy ta odpowiedzialność opuści gniazdo nie będzie już zbyt późno - na zmianę czegokolwiek...
W zamyśle można brać rękoma cały obraz siebie i żyć albo gnic i pozwolić dryfować bez sensu.
Zmieniałam xxx razy miejsce zamieszkania - ile było w tym przekory losu, tego nie wiem - ale nie żałuje, bo coś co umarło i nie dało sie wskrzesić nie może mnie ograniczyć jedynie do odpowiedzialności.
Miłego...

xRes:
To tez kwestia tego co Cie trzyma a co nie. Bywa, że trzymają mnie w miejscu najdziwniejsze rzeczy...
Ja wiem, że trzeba być rozsądnym i mieć jakąś gradację tego co jest ważne a co jest złudne, patrzeć w przyszłość (jak w przypadku dochowania się dzieci - lepiej zostawić i uświadomić im prawdę o świecie i nas samych czy zostać i udawać przed samym sobą?). To trudne sprawy i każdy myśli, że trzeba postępować po ludzku - ale to nie jest łatwe! Jest tyle pytań na które nie znam odpowiedzi - a nie zwykłem wariacko ryzykować, czy działać bez przemyślenia. WSZYSTKO muszę mieć najpierw przemyślane.
Zauważyłem, że z czasem najbardziej zacząłem obawiać się samotności - nie jestem może towarzyski i straszny gbur ze mnie - lubię spędzać czas sam - ale ma się to nijak do samotności w życiu, takiej na długie lata. Tego bym z pewnością nie zniósł. I boję się tego... Zaryzykowałbym stwierdzenie, że ludzie którzy świadomie mówią, że lepiej im samym ze sobą są: albo za młodzi żeby to pojąć, albo za głupi albo emocjonalnie upośledzeni (ze skrzywieniem społecznym w parze). Widziałem nawet kilka takich blogów... - opuściłem je czym prędzej... Jakoś dziwnie mi było je czytać. Myślę, że każdy w końcu dojdzie do wniosku że świat jest do dupy, jeśli nie będzie miał mu nikt zrobić przysłowiowej jebanej herbaty wieczorem. Wszystko czym wypełniamy sobie czas jest nic nie warte jeśli nie kryje się za tym drugi człowiek. I nie może to być przechodzień/znajomy czy tym podobna ulotna część naszego życia.
Jak mówisz o tylu zmianach w swoim życiu - przeprowadzki, itd... myślę sobie że może po prostu natknęłaś się wtedy na samych "znajomych"? Ja też nie miałbym ochoty na mieszkanie ze "znajomymi" (nie - nie wytapetowałbym im mieszkania tak jak Ty :))) ). Może nie każdy rozumie, że obietnica zajebistego seksu to nie jest to, co utrzyma nas przy życiu!? Wszystko się przecież kiedyś kończy. Seks też.
A na samym "końcu nas" jest tylko ta pierdolona herbata - zrobiona z uśmiechem.